Autorka analizuje i opisuje sufiksalne żargonowe nazwy rubla, wyekscerpowane ze słowników. Podkreśla się płynną granicę pomiędzy żargonem a językiem potocznym. Omawiane są poszczególne sposoby tworzenia nowych leksemów. Formy powstałe wskutek uniwerbizacji, dla których podstawą słowotwórczą jest liczebnik i wykorzystujące sufiksy -к(а), -ак wychodzą z użycia, a ich miejsce zajmują nacechowane stylistycznie formacje wykorzystujące sufiksy o ustalonych znaczeniach, niezwiązanych z walutą (-евич, -онок), nierzadko sztucznych, właściwych jedynie slangowi (-фан, -дель). Obecne są też zapożyczenia z języków obcych oraz swoiste gry językowe. (MF)
