Monografia kategorii słowotwórczej orzeczeniowych odczasownikowych nazw czynności w okresie późnej prasłowiańszczyzny. Autorka analizuje dwie dopełniające się rodziny słowotwórcze (na -n- i -t-) pod względem: 1) realizacji oboczności adiectivum deverbale : nomen abstractum (actionis) na płaszczyźnie typów; 2) filiacji w obrębie ciągów przyrostków w ramach rodziny słowotwórczej; 3) historii poszczególnych leksemów na płaszczyźnie typów. Opozycję abstractum : przymiotnik dewerbalny (participium) wyraźniej kontynuują szeregi słowotwórcze koncentrujące się wokół -t-. W typie na -t- bardziej zauważalna jest również semantyczna bierność (czynność skierowana jest na podmiot). Dla typu na -n- charakterystyczne są postaci rozszerzone poprzez absorpcję, dewerbalia na -t- nie tworzą takich wieloelementowych zbitek sufiksalnych. Załączono indeks ważniejszych form prasłowiańskich i późnoprasłowiańskich. (Bi)
