W artykule przedstawiono problemy sygnalizowania w strukturach zdaniowych uprzedniości i rezultatywności. Analiza konfrontatywna przykładów z języków bułgarskiego i polskiego pozwala wskazać różnice między dwoma językami, które wynikają z braku we współczesnej polszczyźnie form czasów relatywnych. W języku polskim wyrażanie uprzedniości i rezultatywności jest więc ograniczone. Zdarzenie uprzedniości może być implikowane użyciem leksemu już, który służy orzekaniu stanu rezultatywnego. W języku bułgarskim istnieją formy wyrażania czasów relatywnych, które umożliwiają swobodne wskazywanie zdarzeń uprzednich i stanów rezultatywnych. (PK)