Refleksja nad miejscem badań interdyscyplinarnych w językoznawstwie diachronicznym, będąca głosem w dyskusji nad kondycją lingwistyki, w szerszej perspektywie nauk humanistycznych. Autorka podaje etymologię leksemu interdyscyplinarność, wskazuje na różne rozumienie interdyscyplinarności w poszczególnych pracach językoznawczych. Przedstawia korzyści i wady stosowania paradygmatu interdscyplinarnego w badaniach lingwistycznych. Podkreśla, że rozumienie i uprawianie interdyscyplinarności uzależnione jest od postawy badawczej i celów zakładanych w pracy. (PK)
