Autorka konfrontuje obraz sowy w językach polskim, angielskim, niemieckim i włoskim na materiale leksykalnym i frazeologicznym. Do wspólnych cech w porównywanych językach należą duże oczy i zdolność widzenia w ciemności. W językach polskim, niemieckim i angielskim sowa symbolizuje mądrość. We włoskim jest ptakiem, który wykazuje skłonności do uwodzenia. Autorka podkreśla, że różnice językowo-kulturowe w obrazie sowy w polszczyźnie i pozostałych językach wynikają z cech będących wynikiem konotacji kulturowych. Natomiast podobieństwa w obrazach sowy związane są z cechami biologicznymi. (PK)
